Hoodia

Το 1937, μια ολλανδική ανθρωπολόγος μελετά το San Bushmen σημείωσε ότι χρησιμοποίησαν gordonii hoodia για να καταστείλει την όρεξη. Το 1963, επιστήμονες στο Συμβούλιο Επιστημονικής και Βιομηχανικής Έρευνας (CSIR), εθνικό εργαστήριο της Νότιας Αφρικής, άρχισε να σπουδάζει hoodia. Ισχυρίστηκαν ότι τα πειραματόζωα είχαν χάσει βάρος μετά τους δόθηκαν gordonii hoodia. Η νοτιοαφρικανική επιστήμονες, που εργάζονται με μια βρετανική εταιρεία που ονομάζεται Phytopharm, απομονωμένο αυτό που πιστεύεται ότι είναι ένα ενεργό συστατικό σε Hoodia Gordonii, ένα στεροειδές γλυκοσίδιο, το οποίο ονόμασαν P57. Μετά την απόκτηση διπλώματος ευρεσιτεχνίας το 1995, που έχουν λάβει άδεια P57 να Phytopharm. Phytopharm έχει δαπανήσει περισσότερα από 20 εκατομμύρια δολάρια για την έρευνα hoodia.

Τελικά φαρμακευτική γίγαντας Pfizer έμαθε για το hoodia και εξέφρασε ενδιαφέρον για την ανάπτυξη ενός φαρμάκου hoodia. Το 1998, Phytopharm υπο-άδεια τα δικαιώματα να αναπτύξει P57 στην Pfizer για 21 εκατομμύρια δολάρια. Pfizer επέστρεψε τα δικαιώματα hoodia να Phytopharm, ο οποίος εργάζεται τώρα με την Unilever.

Ένα μεγάλο μέρος της διαφημιστικής εκστρατείας για το hoodia άρχισε μετά από 60 λεπτά ανταποκριτή Leslie Stahl και το πλήρωμα ταξίδεψε στην Αφρική για να δοκιμάσετε Hoodia. Προσέλαβαν έναν τοπικό Μπούσμαν να πάει μαζί τους στην έρημο και να εντοπίσουμε κάποια hoodia. Stahl το έφαγε, περιγράφοντάς την ως "cucumbery στην υφή, αλλά δεν είναι κακό." Ανέφερε ότι έχασε την επιθυμία να φάει ή να πιει ολόκληρη την ημέρα. Είπε επίσης ότι δεν αντιμετώπισαν άμεσο παρενέργειες, όπως δυσπεψία ή αίσθημα παλμών καρδιάς.

Πού είναι Gordonii Hoodia βρέθηκαν;

Hoodia Gordonii πωλείται σε κάψουλα, σκόνη, υγρό, ή μορφή τσαγιού στα καταστήματα υγιεινής διατροφής και στο Διαδίκτυο. Hoodia βρίσκεται επίσης στο δημοφιλές διατροφή.